Vrijdag 23 januari. Een datum die in Hilvarenbeek nog steeds fluisterend wordt uitgesproken.
Terwijl de zon onderging boven Den Bosch, vertrok het ‘eerste’ van PJS op expeditie naar onbekend gebied. Doel: HITA ’79. Een mysterieuze tegenstander waar tot dan toe alleen geruchten over bestonden. Niemand had ooit tegen ze gespeeld. Niemand wist wat ons te wachten stond. Sommigen beweren dat zelfs Google Maps twijfelde.
De reis verliep opvallend rustig, wat achteraf gezien vooral verdacht bleek. Bij aankomst begon direct de eerste beproeving: de ingang vinden. We cirkelden het gebouw alsof we een geheime militaire basis probeerden te infiltreren, tot daar ineens—als een visioen—een bordje verscheen met het magische woord: HITA. Gevonden. Opluchting. Mentale overwinning: 1–0 voor PJS.
HITA stelde niet één, niet twee, maar drie spelers op: Ronald, Frank en Robert. Volgens lokale bronnen was dit hun absolute A-team, ondersteund door nog vijf wisselspelers die dreigend toekeken vanaf de bank. De tribunes? Uitverkocht. Nou ja… zes man. Inclusief iemand die waarschijnlijk gewoon op de bitterballen zat te wachten.
Toen begon het echte werk.
Johan opende de avond met een overwinning die zo overtuigend was dat tegenstanders even vergaten hoe hun batje werkte. Remko speelde een partij die hij met 3–0 verloor, maar laat dat getal je niet misleiden: elk setje werd beslist met slechts twee punten verschil. Volgens ooggetuigen had deze wedstrijd net zo goed gewonnen kunnen worden, in een ander universum.
Kees begon sterk tegen Robert en pakte zelfs een set, maar besloot daarna sportief te zijn en de spanning erin te houden. Het publiek waardeerde het.
En toen… de dubbel.
Normaal gesproken een formaliteit. Johan en Remko winnen die namelijk altijd. Altijd.
Behalve deze keer. HITA pakte de dubbel en zorgde daarmee voor een collectieve frons in het PJS-kamp. Analisten spreken nog steeds van “onverklaarbare omstandigheden”.
In de verdere wedstrijden:
- Johan won al zijn partijen, al moet daarbij worden aangetekend dat hij er zelf ook een paar had kunnen verliezen als hij dat écht had gewild
- Remko pakte er twee en liet zien waarom hij niet voor niets was meegekomen
- Waar Johan en Remko de wedstrijden beslisten, besliste Kees dat het gezellig bleef.
Na afloop volgde de belangrijkste fase van de avond: de nabespreking. Onder begeleiding van een zorgvuldig samengestelde Spotify-YouTube-playlist, afgespeeld via een draadloze box die harder klonk dan nodig, werden tactieken geëvalueerd, excuses verzonnen en alvast plannen gesmeed voor de thuiswedstrijd.
Conclusie:
Het was gezellig. Het was spannend. En HITA weet nu: dit was nog maar het begin. De thuiswedstrijd?
Die belooft oorlog.
Of in ieder geval: nóg meer muziek
📊 WEEKANALYSE — Johan-Score vs. Kees-Index™
Legenda:
↑ = hoop neemt toe
→ = acceptatie
↓ = verklaring volgt bij de bar
🔥 = boven verwachting
😐 = conform verwachting
❄️ = niemand verbaasd
────────────────────────
Johan-Score:
█████████░░ 8.7 / 10 → 😐
- Efficiëntie: hoog
- Spanning: minimaal
- Relatie met stand: +3 punten zonder opschudding
Kees-Index:
███████░░░░ 7.4 / 10 ↑ 🔥
- Dicht-bij-overwinning-factor: structureel
- Morele impact op team: groot
- Relatie met stand: 0 punten, 3 verhalen
────────────────────────
Publieksverwachting:
- Vooraf Johan: ❄️ winnen
- Vooraf Kees: 😐 “misschien vandaag”
- Na afloop Johan: ❄️ bevestigd
- Na afloop Kees: ↑ “volgende week écht”
────────────────────────
Trendgrafiek (laatste weken):
Johan → → → → constant betrouwbaar
Kees ↑ → ↑ ↓ richting onvermijdelijk moment
────────────────────────
Algemene conclusie:
Johan en Remko houden de stand netjes.
Kees houdt de hoop levend.
Beide onmisbaar.