Afgelopen vrijdag ontving PJS 1 koploper OTTC in Vught. Op papier stond er na afloop een 4-6 nederlaag op het formulier. Maar wie de wedstrijd heeft gezien, weet dat cijfers niet alles zeggen. Sterker nog: sommige cijfers vertellen eigenlijk helemaal niet het verhaal van de avond.
Johan mocht aftrappen en deed dat direct op meeslepende wijze. In een zenuwslopende vijfsetter wist hij zijn tegenstander uiteindelijk op de knieën te krijgen. Het eerste punt was binnen en de toon gezet. PJS was niet van plan zich zomaar neer te leggen bij de status van OTTC als koploper.
Frank kreeg vervolgens de ondankbare taak om aan te treden tegen de nummer één van OTTC. Hij speelde zeker niet onverdienstelijk, maar besloot de man sportief gezien nog wat uitzicht te geven op persoonlijke successen dit seizoen. Het bleef daardoor 1-1.
Daarna was het tijd voor Remko tegen Szymon, de Poolse versterking die volgens de geruchtenmachine door OTTC op de internationale transfermarkt was weggekaapt. Mogelijk met assistentie van enkele Oost-Europese scouts, een faxapparaat en een zak aardappelen. Remko had echter weinig ontzag voor de reputatie van de man en won knap in vier sets.
Vervolgens traden Johan en Remko aan voor het dubbel. Wat een spannende partij had kunnen worden, veranderde in een demonstratie synchronisch tafeltennis. In drie sets werd OTTC vakkundig terug naar de bank gestuurd. De overwinning was zo overtuigend dat de tegenstanders zich vermoedelijk afvroegen of ze per ongeluk tegen het eerste dubbel van Nederland waren ingeloot.
Met een fraaie 3-1 voorsprong begon er voorzichtig iets te dagen. Zou het dan toch?
Frank verloor vervolgens zijn tweede partij, waarna Johan verrassend onderuitging tegen Szymon. Verrassend, omdat de meeste aanwezigen er na Johans openingswedstrijd al van uitgingen dat hij onverslaanbaar was geworden.
Op dat moment kwam de wedstrijd op een cruciaal punt. Gelukkig stond daar Remko. Tegen de kopman van OTTC speelde hij een ware thriller. Lange rally’s, spanning tot de laatste bal en een publiek dat zich steeds vaker met beide handen aan de tafel vastklampte. Uiteindelijk trok Remko aan het langste eind. Een geweldige overwinning en een verdiende 4-2 voorsprong voor PJS.
En daarmee was eigenlijk alles gezegd over de wedstrijd.
Volgens het officiële formulier werden daarna nog vier wedstrijden gespeeld en gewonnen door OTTC. Binnen PJS wordt dit gedeelte van de avond echter nog altijd beschouwd als administratieve bijlage. De echte wedstrijd was immers al gespeeld.
Naast het tafeltennis viel er deze avond overigens nog meer te genieten. De catering bereikte wederom een niveau waar menig restaurant jaloers op zou zijn. Mede dankzij het tweede team, dat voor de gelegenheid niemand minder dan Kitty Gouda had weten vast te leggen, werden de aanwezigen culinair volledig in de watten gelegd. Daarnaast verschenen met grote regelmaat schalen met bitterballen en andere gefrituurde lekkernijen ten tonele, stuk voor stuk met zichtbaar veel liefde en toewijding bereid.
Alsof dat nog niet genoeg was, verscheen halverwege de avond ook nog de inmiddels legendarische kippenworst van Frank Dekkers, boegbeeld van PJS 2 en zonder enige twijfel de beste poelier/traiteur van Nederland en ruime omstreken. Zoals inmiddels traditie is, ging de worst onder luid gejuich door de zaal. Diverse aanwezigen zouden later verklaren dat dit culinaire hoogtepunt meer indruk had gemaakt dan sommige van de gespeelde wedstrijden. Er gaan zelfs geruchten dat enkele OTTC-spelers informeel hebben geïnformeerd naar een transfer naar PJS, al had dat vermoedelijk meer met de catering dan met het tafeltennis te maken.
Na afloop werd er dan ook nog lang nagezeten met de spelers van OTTC. De gesprekken werden steeds gezelliger, de sterke punten van PJS steeds mooier en de verloren partijen steeds onverklaarbaarder. Zoals het hoort na een geslaagde avond tafeltennis.