Afgelopen dinsdagavond stond voor PJS 1 de eerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen op het programma. Tegenstander was TTV Veldhoven, een ploeg die vooraf al liet zien uit uitstekend sportief hout gesneden te zijn door akkoord te gaan met het vervroegen van de wedstrijd.
Dat bleek achteraf een verstandige beslissing. Niet alleen vanwege de naderende vakanties van Johan en Kees, maar ook omdat niemand had kunnen voorzien wat zich die avond in de speelzaal zou afspelen.
Al ruim voor aanvang stroomde de tribune vol. Waar normaliter enkele trouwe supporters plaatsnemen, leek het deze avond alsof heel Vught en omstreken was uitgelopen. Stoelen moesten worden bijgeplaatst, mensen stonden in de gangpaden en volgens onbevestigde berichten werden er zelfs kaarten aangeboden op de zwarte markt. Een medewerker van Ticketmaster ontkende iedere betrokkenheid.
De druk was enorm.
Als eerste mocht Johan aantreden tegen Toine Werrens. En eerlijk is eerlijk: Johan oogde niet helemaal comfortabel onder de aandacht van de naar schatting 40.000 toeschouwers. Toine speelde uitstekend, de rallies waren lang en meerdere malen werd de hartslag van de aanwezige supporters geregistreerd op waarden die normaal alleen voorkomen tijdens penaltyseries en belastingcontroles.
Toch won Johan gewoon met 3-0.
Niemand begreep precies hoe.
Daarna was het de beurt aan Kees.
Kees kende vorig seizoen een seizoen dat later door statistici omschreven werd als “karaktervormend”. Het aantal overwinningen bleef namelijk zodanig beperkt dat menig rekenmachine het begaf bij het analyseren van de cijfers.
Maar ineens was daar de nieuwe Kees.
Paul de Mul werd verslagen.
Het publiek begon te fluisteren.
“Zou het waar zijn?”
“Nee, onmogelijk…”
Maar toen won Kees nóg een wedstrijd.
Direct werden de wedstrijdformulieren veiliggesteld voor wetenschappelijk onderzoek. Diverse bronnen melden dat Kees na één competitiewedstrijd inmiddels gevaarlijk dicht in de buurt is gekomen van zijn totale productie van het voorgaande seizoen. Exacte cijfers worden nog gecontroleerd door een onafhankelijke commissie.
Ondertussen speelde Remko alsof hij de hele zomer uitsluitend had getraind op een geheime locatie in de Ardennen. Tegen Richard Schoofs werd gewonnen en ook later tegen Paul en Toine bleef Remko ongeslagen.
Op enig moment werd overwogen om een snelheidscontrole uit te voeren op zijn forehand.
In het dubbel maakten Johan en Remko het nog bonter. De combinatie draaide zo soepel dat er even twijfel ontstond of er daadwerkelijk twee spelers aan tafel stonden of één tafeltennis-hivemind dat telepathisch communiceerde.
Bij 4-0 keek de delegatie uit Veldhoven voor het eerst niet naar de tafel, maar naar de sterren, op zoek naar een gunstig teken van hogerhand.
Toch moet gezegd worden dat de gasten uit Veldhoven een bijzonder sympathieke indruk maakten. Waar sommige tegenstanders na een verloren punt kijken alsof ze persoonlijk onrecht is aangedaan door het universum, bleven Toine, Paul en Richard sportief, vriendelijk en gezellig.
Sterker nog, aan het einde van de avond waren beide teams het erover eens dat er gezelligheidstechnisch eigenlijk alleen maar winnaars waren.
Sportief gezien lag dat iets anders.
Want PJS 1 was niet meer te stoppen.
Johan won alles.
Remko won alles.
Kees won bijna alles.
Alleen Toine wist een klein stukje geschiedenis te schrijven door als enige Veldhoven-speler een partij te winnen. Na vijf sets trok hij aan het langste eind tegen Kees.
Volgens ooggetuigen was Kees na afloop vooral opgelucht.
“Nu kan niemand zeggen dat ik arrogant ben geworden.”
Bij de stand 9-1 werd uiteindelijk afgefloten.
Normaal gesproken zou op zo’n moment de nazit beginnen. Sterke verhalen. Analyses. Tactische beschouwingen. Discussies over netballen van twintig minuten geleden.
Maar toen sloeg het noodlot toe.
Er waren geen bitterballen.
Geen.
Bitterballen.
Wat volgde laat zich moeilijk beschrijven.
Mensen staarden voor zich uit.
Spelers omhelsden elkaar.
Iemand belde naar huis.
De vertrouwenspersoon van de vereniging werd geïnformeerd.
Er gingen zelfs stemmen op om de uitslag ongeldig te verklaren.
Gelukkig keerde de rust langzaam terug. Dankzij de gezellige bezoekers uit Veldhoven, een uitstekende seizoenstart en de wetenschap dat een 9-1 overwinning toch ook iets waard is.
Al zullen de meeste aanwezigen zich over twintig jaar waarschijnlijk niet meer herinneren hoe Johan en Remko alles wonnen.
Maar wel waar ze waren…
Toen ze ontdekten dat er geen bitterballen waren.
Einduitslag: PJS 1 – TTV Veldhoven 9-1