Johan mocht aftrappen en deed dat direct op meeslepende wijze. In een zenuwslopende vijfsetter wist hij zijn tegenstander uiteindelijk op de knieën te krijgen. Het eerste punt was binnen en de toon gezet. PJS was niet van plan zich zomaar neer te leggen bij de status van OTTC als koploper.

Frank kreeg vervolgens de ondankbare taak om aan te treden tegen de nummer één van OTTC. Hij speelde zeker niet onverdienstelijk, maar besloot de man sportief gezien nog wat uitzicht te geven op persoonlijke successen dit seizoen. Het bleef daardoor 1-1.

Daarna was het tijd voor Remko tegen Szymon, de Poolse versterking die volgens de geruchtenmachine door OTTC op de internationale transfermarkt was weggekaapt. Mogelijk met assistentie van enkele Oost-Europese scouts, een faxapparaat en een zak aardappelen. Remko had echter weinig ontzag voor de reputatie van de man en won knap in vier sets.

Vervolgens traden Johan en Remko aan voor het dubbel. Wat een spannende partij had kunnen worden, veranderde in een demonstratie synchronisch tafeltennis. In drie sets werd OTTC vakkundig terug naar de bank gestuurd. De overwinning was zo overtuigend dat de tegenstanders zich vermoedelijk afvroegen of ze per ongeluk tegen het eerste dubbel van Nederland waren ingeloot.

Met een fraaie 3-1 voorsprong begon er voorzichtig iets te dagen. Zou het dan toch?

Frank verloor vervolgens zijn tweede partij, waarna Johan verrassend onderuitging tegen Szymon. Verrassend, omdat de meeste aanwezigen er na Johans openingswedstrijd al van uitgingen dat hij onverslaanbaar was geworden.

Op dat moment kwam de wedstrijd op een cruciaal punt. Gelukkig stond daar Remko. Tegen de kopman van OTTC speelde hij een ware thriller. Lange rally’s, spanning tot de laatste bal en een publiek dat zich steeds vaker met beide handen aan de tafel vastklampte. Uiteindelijk trok Remko aan het langste eind. Een geweldige overwinning en een verdiende 4-2 voorsprong voor PJS.

En daarmee was eigenlijk alles gezegd over de wedstrijd.

Volgens het officiële formulier werden daarna nog vier wedstrijden gespeeld en gewonnen door OTTC. Binnen PJS wordt dit gedeelte van de avond echter nog altijd beschouwd als administratieve bijlage. De echte wedstrijd was immers al gespeeld.

Naast het tafeltennis viel er deze avond overigens nog meer te genieten. De catering bereikte wederom een niveau waar menig restaurant jaloers op zou zijn. Mede dankzij het tweede team, dat voor de gelegenheid niemand minder dan Kitty Gouda had weten vast te leggen, werden de aanwezigen culinair volledig in de watten gelegd. Daarnaast verschenen met grote regelmaat schalen met bitterballen en andere gefrituurde lekkernijen ten tonele, stuk voor stuk met zichtbaar veel liefde en toewijding bereid.

Alsof dat nog niet genoeg was, verscheen halverwege de avond ook nog de inmiddels legendarische kippenworst van Frank Dekkers, boegbeeld van PJS 2 en zonder enige twijfel de beste poelier/traiteur van Nederland en ruime omstreken. Zoals inmiddels traditie is, ging de worst onder luid gejuich door de zaal. Diverse aanwezigen zouden later verklaren dat dit culinaire hoogtepunt meer indruk had gemaakt dan sommige van de gespeelde wedstrijden. Er gaan zelfs geruchten dat enkele OTTC-spelers informeel hebben geïnformeerd naar een transfer naar PJS, al had dat vermoedelijk meer met de catering dan met het tafeltennis te maken.

Na afloop werd er dan ook nog lang nagezeten met de spelers van OTTC. De gesprekken werden steeds gezelliger, de sterke punten van PJS steeds mooier en de verloren partijen steeds onverklaarbaarder. Zoals het hoort na een geslaagde avond tafeltennis.

PJS trad aan met Frank Dankers, Remko Verhoeven en Johan Kleijzen. Bij JCV stond een team opgesteld dat zichtbaar van plan was de Vughtse machtsovername van PJS te voorkomen. Een nobel streven, zo zou later blijken.

De avond begon voortvarend. Remko Verhoeven liet wederom zien waarom tegenstanders vooraf stiekem kijken of hij misschien toch verhinderd is. Met twee overwinningen bleef hij betrouwbaar als een Zwitsers uurwerk, maar dan met een betere forehand.

Ook Johan Kleijzen boekte twee zeges. Toch zal zijn avond voornamelijk herinnerd worden vanwege een opmerkelijke misstap tegen een tegenstander die op papier niet direct voor slapeloze nachten had moeten zorgen. Deskundigen onderzoeken nog altijd de oorzaak. Er wordt gedacht aan vermoeidheid, onderschatting of een tijdelijke storing in de software. Binnen PJS gaat echter het hardnekkige gerucht rond dat er nog zand uit de vakantiekoffer tussen de noppen van zijn batje zat.

Frank Dankers pakte eveneens een belangrijke overwinning. Bovendien wist Frank het de overige tegenstanders behoorlijk lastig te maken.
Het dubbelspel werd, zonder noemenswaardige problemen, wederom een prooi voor Remko en Johan.

Halverwege de avond begon de sfeer bij JCV voorzichtig te veranderen. Waar vooraf nog werd gesproken over kansen, mogelijkheden en ambitie, werd later vooral gerekend hoeveel wedstrijden er nog nodig waren om een gelijkspel veilig te stellen.

Dat lukte uiteindelijk niet.

Met een keurige 4-6 overwinning nam PJS niet alleen de punten mee naar huis, maar ook de officieuze titel “Beste Tafeltennisvereniging van Vught van Dat Moment”. Een prijs zonder beker, zonder medaille en zonder enige officiële status, maar daarom niet minder belangrijk.

Na afloop werd er bij PJS nog lang nagepraat over de wedstrijd. Vooral over die ene verrassende nederlaag van Johan. Volgens ooggetuigen is dat onderwerp inmiddels toegevoegd aan de agenda van de eerstvolgende teamvergadering.

Uitslagen PJS 1

Remko Verhoeven: 2 overwinningen
Johan Kleijzen: 2 overwinningen (en één mysterie)
Frank Dankers: 1 overwinning
Dubbel: winst

Eindstand: JCV 3 – PJS 1 4-6

De Battle of Vught is beslist. De eer ligt voorlopig aan de kant van PJS. Tot de return uiteraard, wanneer JCV ongetwijfeld zal komen met een verklaring, revancheplannen en mogelijk een protest tegen de reistijd.

Voor PJS 1 staat namelijk de uitwedstrijd tegen dorpsgenoot JCV op het programma. Gelukkig hoeven Frank, Remko en Johan niet uren in de bus te zitten of een hotelovernachting te boeken. De reistijd bedraagt vermoedelijk minder dan de warming-up, waardoor excuses over vermoeidheid, files of jetlags alvast van tafel kunnen worden geveegd.

PJS reist dit keer af met het drietal:

• Frank Dankers
• Remko Verhoeven
• Johan Kleijzen

Over de opstelling van JCV bestaat nog de nodige onzekerheid. De thuisploeg beschikt over maar liefst zeven spelers en houdt angstvallig geheim wie er vanavond achter de tafel zullen verschijnen. Gezien het affiche van de avond verwachten wij echter niet dat JCV zijn zwakste team zal sturen. Een derby blijft immers een derby, ook als de afstand tussen beide speelzalen ongeveer gelijk is aan een stevige wandeling.

Dat belooft opnieuw een lastige avond voor PJS. In dit soort wedstrijden spelen ratings vaak maar een bijrol. Inzet, vorm van de dag, een netballetje op het juiste moment en een dosis Vughtse trots blijken regelmatig minstens zo belangrijk.

De verwachting binnen het PJS-kamp is uiteraard positief, al wordt er met gezond respect naar de tegenstander gekeken. Eén ding staat vast: voor beide teams zou de overwinning nét iets lekkerder smaken dan normaal.

JCV – PJS 1
Vanavond
20.00 uur
Speelzaal JCV, Vught

Kom gerust kijken bij deze strijd om de officieuze titel “Tafeltennistrots van Vught”. De reistijd is kort, de spanning hoog en de kansen op een mooie avond tafeltennis zijn aanzienlijk groter dan de afstand tussen beide verenigingen.

Dat bleek achteraf een verstandige beslissing. Niet alleen vanwege de naderende vakanties van Johan en Kees, maar ook omdat niemand had kunnen voorzien wat zich die avond in de speelzaal zou afspelen.

Al ruim voor aanvang stroomde de tribune vol. Waar normaliter enkele trouwe supporters plaatsnemen, leek het deze avond alsof heel Vught en omstreken was uitgelopen. Stoelen moesten worden bijgeplaatst, mensen stonden in de gangpaden en volgens onbevestigde berichten werden er zelfs kaarten aangeboden op de zwarte markt. Een medewerker van Ticketmaster ontkende iedere betrokkenheid.

De druk was enorm.

Als eerste mocht Johan aantreden tegen Toine Werrens. En eerlijk is eerlijk: Johan oogde niet helemaal comfortabel onder de aandacht van de naar schatting 40.000 toeschouwers. Toine speelde uitstekend, de rallies waren lang en meerdere malen werd de hartslag van de aanwezige supporters geregistreerd op waarden die normaal alleen voorkomen tijdens penaltyseries en belastingcontroles.

Toch won Johan gewoon met 3-0.

Niemand begreep precies hoe.

Daarna was het de beurt aan Kees.

Kees kende vorig seizoen een seizoen dat later door statistici omschreven werd als “karaktervormend”. Het aantal overwinningen bleef namelijk zodanig beperkt dat menig rekenmachine het begaf bij het analyseren van de cijfers.

Maar ineens was daar de nieuwe Kees.

Paul de Mul werd verslagen.

Het publiek begon te fluisteren.

“Zou het waar zijn?”

“Nee, onmogelijk…”

Maar toen won Kees nóg een wedstrijd.

Direct werden de wedstrijdformulieren veiliggesteld voor wetenschappelijk onderzoek. Diverse bronnen melden dat Kees na één competitiewedstrijd inmiddels gevaarlijk dicht in de buurt is gekomen van zijn totale productie van het voorgaande seizoen. Exacte cijfers worden nog gecontroleerd door een onafhankelijke commissie.

Ondertussen speelde Remko alsof hij de hele zomer uitsluitend had getraind op een geheime locatie in de Ardennen. Tegen Richard Schoofs werd gewonnen en ook later tegen Paul en Toine bleef Remko ongeslagen.

Op enig moment werd overwogen om een snelheidscontrole uit te voeren op zijn forehand.

In het dubbel maakten Johan en Remko het nog bonter. De combinatie draaide zo soepel dat er even twijfel ontstond of er daadwerkelijk twee spelers aan tafel stonden of één tafeltennis-hivemind dat telepathisch communiceerde.

Bij 4-0 keek de delegatie uit Veldhoven voor het eerst niet naar de tafel, maar naar de sterren, op zoek naar een gunstig teken van hogerhand.

Toch moet gezegd worden dat de gasten uit Veldhoven een bijzonder sympathieke indruk maakten. Waar sommige tegenstanders na een verloren punt kijken alsof ze persoonlijk onrecht is aangedaan door het universum, bleven Toine, Paul en Richard sportief, vriendelijk en gezellig.

Sterker nog, aan het einde van de avond waren beide teams het erover eens dat er gezelligheidstechnisch eigenlijk alleen maar winnaars waren.

Sportief gezien lag dat iets anders.

Want PJS 1 was niet meer te stoppen.

Johan won alles.

Remko won alles.

Kees won bijna alles.

Alleen Toine wist een klein stukje geschiedenis te schrijven door als enige Veldhoven-speler een partij te winnen. Na vijf sets trok hij aan het langste eind tegen Kees.

Volgens ooggetuigen was Kees na afloop vooral opgelucht.

“Nu kan niemand zeggen dat ik arrogant ben geworden.”

Bij de stand 9-1 werd uiteindelijk afgefloten.

Normaal gesproken zou op zo’n moment de nazit beginnen. Sterke verhalen. Analyses. Tactische beschouwingen. Discussies over netballen van twintig minuten geleden.

Maar toen sloeg het noodlot toe.

Er waren geen bitterballen.

Geen.

Bitterballen.

Wat volgde laat zich moeilijk beschrijven.

Mensen staarden voor zich uit.

Spelers omhelsden elkaar.

Iemand belde naar huis.

De vertrouwenspersoon van de vereniging werd geïnformeerd.

Er gingen zelfs stemmen op om de uitslag ongeldig te verklaren.

Gelukkig keerde de rust langzaam terug. Dankzij de gezellige bezoekers uit Veldhoven, een uitstekende seizoenstart en de wetenschap dat een 9-1 overwinning toch ook iets waard is.

Al zullen de meeste aanwezigen zich over twintig jaar waarschijnlijk niet meer herinneren hoe Johan en Remko alles wonnen.

Maar wel waar ze waren…

Toen ze ontdekten dat er geen bitterballen waren.

Einduitslag: PJS 1 – TTV Veldhoven 9-1

Na maanden van vakantie, barbecueën en het vakkundig ontwijken van trainingsarbeid is het eindelijk zover: de competitie gaat weer beginnen!

Op dinsdag 1 september opent PJS 1 het nieuwe seizoen met een thuiswedstrijd tegen TTV Veldhoven. De grote vraag is natuurlijk: wie heeft in de zomer het meest getraind, en wie heeft vooral de koelkast geopend?

Om 20.00 uur vliegen de eerste ballen weer over tafel in de speelzaal van TTV PJS in Vught. Kom onze mannen aanmoedigen en ontdek of de vorm al aanwezig is of nog ergens tussen de camping in Frankrijk en een terras in Spanje is achtergebleven.

UITGELICHTE WEDSTRIJD

PJS 1

PJS 1 - Veldhoven 9

01-09-2026 om 20:00

De selectie van TTV Veldhoven bestaat uit:

• Walter Gruijters
• Rob van Daal
• Paul de Mul
• Toine Werrens
• Richard Schoofs

Aangezien er per wedstrijd slechts drie spelers in actie komen, blijft het voorlopig nog gissen welke drie de reis naar Vught zullen maken.

Op papier verwachten de kenners natuurlijk een klinkende overwinning voor PJS 1. Toch mag de tegenstander zeker niet onderschat worden. Er gaan namelijk hardnekkige geruchten rond dat de spelers van Veldhoven de gehele zomer hebben doorgetraind. Alsof dat nog niet genoeg was, zouden zij hun voorbereiding hebben afgerond met een intensieve hoogtestage. En laten we eerlijk zijn: Veldhoven ligt tenslotte hoger dan Vught.

Of deze ongekende fysieke voorbereiding voldoende is om het geweld van PJS 1 te weerstaan, zal dinsdagavond moeten blijken. Eén ding is zeker: de eerste competitiewedstrijd van het seizoen belooft direct spektakel.

Onderlinge resultaten:

Het is alweer ruim een jaar geleden dat 9 enthousiastelingen een cursus reanimatie volgden. Het zou dus tijd zijn om die kennis weer eens wat op te frissen. Of weten we het nog …

1. CONTROLEER BEWUSTZIJN
   Schudt schouders / Roep slachtoffer tot leven
2. Geen reactie?  BEL 112 (of laat 112 bellen)
   Telefoon op handsfree/speaker naast het slachtoffer
3. Controleer ademhaling (luister en kijk)
4. Geen of adolente (abnormale) ademhaling?
   START HARTMASSAGE (30-2)
   (Steeds 30 x drukken, 2 x mond-op-mond-beademing, kin naar achteren, neus dicht en check of borst omhoog komt).
5. PAK de AED of LAAT de AED halen
6. ZET AED AAN en VOLG DE INSTRUCTIES AED
7. GA DOOR met 30-2 tot HULPVERLENING ARRIVEERT.

Heb jij een aanvullende zorgverzekering, dan wordt deelname aan de herhalingscursus door jouw zorgverzekering vergoed, zoniet, dan kost deelname €40,=.

De eerst mogelijke datum is op 4 mei (op dodenherdenking , hetgeen bij mij, sorry, een slappe lach genereerde. Waarom weet ik niet.) verderere info over deze datum ontbreekt nog. Een tweede mogelijkheid is op donderdag 28 mei om 19:00 uur in Rosmalen.

Laat mij (Jetse) weten of je meedoet.

OPKNAPBEURT ZAAL PJS

Bushin Dojo, een zaalhuurder (AIKIDO), maakt veel gebruik van de kleedkamers. Ze willen graag de kleedkamers opknappen (witten). Eenzelfde idee werd enkele maanden geleden ook door Johan Kleyzen geopperd, maar dan voor de zaal. Dat idee deed mij onmiddelijk naar de Gamma in Boxtel stappen om daar het e.e.a te ronselen. Welnu, we krijgen de verf met 50% korting. En als … dan is de vraag wat, en met hoevelen gaan we verven en niet onbelangrijk, wat mag het dan kosten? Misschien moeten we hier maar eens een brainstorm-sessie aan gaan wijden. Kom jij ook brainstormen?

De avond begon helaas niet meteen zoals PJS gehoopt had. Johan mocht het spits afbijten tegen Tjalle. Ondanks zijn inzet en een aantal mooie rally’s wist Tjalle de wedstrijd naar zich toe te trekken. Een vroege voorsprong voor de bezoekers dus, en PJS moest meteen in de achtervolging.

Daarna was het de beurt aan Frank om de stand weer gelijk te trekken. Frank speelde goed en liet zien dat hij er zin in had, maar zijn tegenstander bleek net iets taaier dan gehoopt. Ondanks een aantal sterke punten viel het kwartje helaas de verkeerde kant op en keek PJS al snel tegen een kleine achterstand aan.

Gelukkig bracht Remko wat verlichting in de stand. Hij liet zien dat hij zijn batje niet alleen voor de sier had meegenomen en pakte zijn eerste partij overtuigend. Daarmee bleef PJS in de race en was de spanning weer volledig terug in de zaal.

Vervolgens was het tijd voor de dubbel. Johan en Remko namen het op tegen Frank en Tjalle. Zoals wel vaker bij dubbels gebeurde er van alles: snelle rally’s, tactische ballen, af en toe een blik van “wie zou die bal eigenlijk nemen?” en natuurlijk het nodige geluk en pech. Uiteindelijk bleek PJS toch het meest stabiel en werd de dubbel netjes binnengehaald.

In het vervolg van de avond won Johan zijn andere twee partijen. Na zijn verloren openingspartij herpakte hij zich uitstekend en wist hij zijn twee andere wedstrijden overtuigend te winnen. Frank speelde ondertussen prima wedstrijden en liet goed spel zien, maar helaas zat een overwinning er deze avond net niet in. Remko wist uiteindelijk op twee overwinningen uit te komen, al moest hij in zijn laatste partij zijn meerdere erkennen in Tjalle.

Toen alle ballen waren geslagen en de laatste set was gespeeld, stond er opnieuw een bekende eindstand op het formulier: 5-5. Precies hetzelfde resultaat als bij de uitwedstrijd. Blijkbaar weten beide teams elkaar dit seizoen perfect in balans te houden.

Na afloop werd de wedstrijd natuurlijk uitgebreid nabesproken. Zoals dat hoort in de tafeltenniswereld gebeurde dat onder het genot van een vette hap en een welverdiend biertje. Analyse van tactiek, briljante ballen (die steeds mooier worden naarmate de avond vordert) en hier en daar een “die had ik eigenlijk ook wel kunnen winnen” passeerden allemaal de revue.

Kortom: een gezellige avond tafeltennis, een eerlijke puntendeling en genoeg stof om nog lang over na te praten. Volgende keer misschien toch die zesde punt pakken… maar dan moet eerst iemand onthouden hoe dat precies moet.

PJS trad aan met Johan, Remko en Frank.
Drie spelers, drie verhalen — waarvan er één deze avond een bijzonder hoofdstuk kreeg.

Johan opent zoals gebruikelijk

De avond begon volgens het inmiddels vertrouwde scenario: Johan mocht openen tegen Joey.

En zoals zo vaak stelde hij niet teleur. Johan speelde solide en bracht het eerste punt naar PJS.

Een rustige start van de avond.

Frank moet nog even warmdraaien

Daarna was Frank aan de beurt. Ondanks een aantal goede rally’s moest hij deze partij in vier sets aan zijn tegenstander laten.

Geen drama, maar de avond moest duidelijk nog op gang komen.

Remko: de stabiele factor

Gelukkig stond Remko klaar om de balans weer de juiste kant op te duwen.
Tegen Jeroen speelde hij gecontroleerd en effectief.

Resultaat: winst voor PJS.

En dit bleek nog maar het begin van een zeer succesvolle avond voor Remko.

De dubbel: fundament van de overwinning

In de dubbel stonden Remko en Johan tegenover de Belcrum-combinatie.

De samenwerking liep soepel en zonder al te veel drama werd de dubbel binnengehaald.

Een belangrijk moment in de wedstrijd.

Joey houdt Belcrum nog in leven

Daarna moest Frank aantreden tegen Joey. Joey liet zien waarom hij een lastige speler is en trok deze partij naar zich toe.

Maar achteraf gezien was dit slechts de aanloop naar het echte moment van de avond.

Remko blijft winnen

Ondertussen bleef Remko zijn sterke vorm vasthouden.
Ook zijn tweede en derde partij werden overtuigend gewonnen.

Drie wedstrijden, drie overwinningen.

Een perfecte avond voor Remko en een stevige bijdrage aan de eindscore.

HET MOMENT VAN DE AVOND: FRANK!

En toen kwam het moment waar iedereen op had gewacht.
Frank tegen Jeroen.

De spanning was voelbaar.
De rally’s werden langer.
De focus was maximaal.

Frank speelde geconcentreerd, hield het hoofd koel en werkte de punten uitstekend af.

In vier sets was het raak.

Daar was hij dan:

De eerste overwinning van Frank dit seizoen.

Een verdiende beloning voor zijn inzet en doorzettingsvermogen in de afgelopen wedstrijden.

Het ovationeel applaus (de toeschouwers stonden inmiddels op de banken) was tot ver in het centrum van Vught te horen. En dit applaus was natuurlijk volledig terecht.

Johan… en een klein slippertje

De laatste partij van de avond was Johan tegen Lisa.

En die begon indrukwekkend:
11-1 in de eerste set.

Het leek een korte wedstrijd te worden.

Maar tafeltennis blijft onvoorspelbaar.

Lisa vocht zich terug en won set twee en drie. Johan herpakte zich en pakte set vier, waardoor een vijfde set noodzakelijk werd.

Daar ging het helaas mis. Johan raakte uit zijn ritme en moest de partij alsnog laten aan Lisa.

Een klein smetje op een verder sterke teamavond — en een potje dat volgens de analisten waarschijnlijk niet verloren had hoeven worden.

Eindstand

PJS 1 – Belcrum: 7 – 3

Een mooie overwinning voor PJS.

De avond in cijfers

Remko
3 overwinningen
De stabiele motor van de avond.

Frank
1 overwinning
Maar wel een historische eerste van het seizoen.

Johan
Sterk begonnen
Maar één partij die onnodig uit handen glipte.

De derde helft

Na de wedstrijd werd uiteraard overgeschakeld naar de traditionele derde helft.

De PJS-bieren werden getest, geanalyseerd en goedgekeurd.

Ondertussen zorgde Team 3 voor de culinaire ondersteuning met een vette hap die bijdroeg aan het herstel van de sportieve inspanningen.

De algemene conclusie van de avond:

Wedstrijd gewonnen
Bier geslaagd
Vette hap uitstekend
Frank eindelijk op het scorebord

MAN OF THE MATCH

Frank — Eindelijk raak!

Statistieken van de avond

Frank
1 overwinning
Beste timing van het seizoen
Vormcurve: stijgend

Remko
3 overwinningen
Koelbloedig en stabiel

Johan
2 overwinningen
Eén potje dat volgens de analisten “niet in het script stond”

TEAM SNACK INDEX — VETTE HAP EDITIE

Catering: Team 3
Snacktype: Klassieke kantine-vette-hap
Kwaliteit: Degelijk. Functioneel. Herstelbevorderend.

Schaal

0 = afwezig
5 = gecontroleerd
10 = dominante aanwezigheid

Frank

██████░░░░ 6 / 10

• Man of the Match bonus
• Snackverbruik passend bij overwinning
• Balans tussen sport en snack

Remko

███████░░░ 7 / 10

• Drie overwinningen → verhoogde caloriebehoefte
• Snackconsumptie solide uitgevoerd
• Professionele aanpak

Johan

█████░░░░░ 5 / 10

• Beheerst snackmanagement
• Focus bleef deels op analyse van verloren vijfde set
• Efficiënt maar niet dominant

Team Snack Index Totaal

18 / 30

Stijgende lijn ten opzichte van de gehaktbalwedstrijd
Nog ruimte voor groei richting bitterballenniveau

Snack-gerelateerde conclusie

Remko leverde het werk.
Frank leverde het moment.
Johan leverde analyse.

Team 3 leverde de snacks.

En uiteindelijk is dat misschien wel de perfecte teamwedstrijd

Thuiswedstrijd
6 maart
Doel: Punten. Meerdere. Liefst veel.

De selectie van PJS

Remco. Frank. Johan.

Drie namen.
Drie persoonlijkheden.
Eén missie.

• Remco – fris, gretig en statistisch snacktechnisch nog altijd iets recht te zetten.
• Frank – specialist in vijfsetters (al mag het publiek dit keer ook een korte avond krijgen).
• Johan – traditioneel openingskanon en mentaal hersteld van eerdere arbeid-gerelateerde verzuring.

De thuisvloer ligt er strak bij. De ballen zijn rond. De intenties zijn helder.

De tegenstander: Belcrum

Belcrum beschikt over een selectie van zes spelers.
ZES.

Dat betekent:

• Rotatiemogelijkheden
• Tactische verrassingen
• Of pure keuzestress

De grote vraag:
Wie durven ze naar voren te schuiven in het hol van de PJS-leeuw?

Meer keuze betekent niet automatisch meer punten. Soms betekent het vooral meer twijfel.

Waar liggen de kansen?

Thuisvoordeel
Team in opbouwende vorm
Positieve gehaktbalenergie uit Elshout
Tegenstander moet puzzelen

De verwachting binnen de technische staf (die zichzelf heeft benoemd) is dat hier serieus geoogst kan worden.

Geen overmoed.
Wel vertrouwen.

Sleutelmomenten

• De openingswedstrijd: toon zetten.
• De dubbel: traditioneel momentum-kantelpunt.
• De mentale weerbaarheid bij 9-9 in een vierde set (we kennen het scenario).

Voorspelling (voorzichtig uitgesproken)

Een avond waarop:

• Iedereen minimaal één partij pakt.
• De dubbel cruciaal wordt.
• En het publiek (naar schatting 4 tot 9 personen) waar krijgt voor zijn entree van €0.

Een 6-4 of 7-3 overwinning behoort absoluut tot de realistische mogelijkheden.

Tot slot

Belcrum komt mogelijk met zes.
PJS staat er met drie.

Maar soms is minder… precies genoeg.

6 maart.
Thuis.
Er liggen punten klaar

De reis der helden

Kees koos voor de solorit — mentale voorbereiding, blik op oneindig, radio op standje “strijdvaardig”.
Johan pikte Frank op. Teamoverleg onderweg. Tactiek. Analyse. Waarschijnlijk ook gewoon muziek en koffie.

Ter plaatse bij ’t Rad – de arena van TTVE – volgde een hernieuwde kennismaking met enkele bekende gezichten van jaren geleden. Vriendelijke handdrukken, glimlachjes… en ondertussen de stille gedachte: vanavond gaan we jullie sportief pijn doen.

Johan opent de avond (zoals het hoort)

Tradities moet je koesteren. Dus Johan mocht aftrappen.

De eerste set gaf het publiek (nou ja, de aanwezigen) het idee dat dit een razendsnelle formaliteit zou worden. Maar niets bleek minder waar. Het werd een slijtageslag. Een vijfsetter. Een gevecht op het scherpst van de snede.

Helaas begon hier het noodlot zich subtiel te roeren: de fysieke arbeid van de dagen ervoor kwam in de vijfde set genadeloos terug in Johans benen. Waar eerst nog vuur zat, zat nu vooral melkzuur.
0-1. Een onverwachte dreun.

Frank en Kees: reddingsmissie in uitvoering

Na drie wedstrijden stond het plots 3-0 voor de thuisploeg.
Dat noemen ze in vaktermen: “een valse start.”

Maar toen… de dubbel.

Kees en Johan bundelden hun krachten tegen Stijn en Renate. Wat volgde was een demonstratie van samenspel, inzicht en hier en daar een bal die nét het randje raakte (puur tactisch uiteraard). Het eerste echte kantelpunt van de avond: winst voor PJS!

De machine begon te draaien.

Johan in bloedvorm

Johan herpakte zich knap en won vervolgens van Stijn. Alsof de verloren openingspartij slechts een warming-up was geweest.
En alsof dat nog niet genoeg was, pakte hij later ook zijn derde partij. Gewoon. Omdat het kon.

De thriller van de avond: Frank

Wedstrijd acht. Frank leek op weg naar eeuwige roem.

Twee keer een voorsprong.
In de vierde game zelfs matchpoints.

De overwinning lag binnen handbereik. De champagne stond denkbeeldig koud. Maar het geluk — die grillige tegenstander — besloot even een andere kant op te kijken. De tegenstander knokte zich terug, en een allesbeslissende vijfde set moest uitsluitsel brengen.

Het werd nagelbijten. Hartslag 180.
Maar helaas… nét niet.

Soms is sport wreed.

Kees sluit af als een baas

Laatste wedstrijd. Tegen Jonsjo — de man die Johan eerder had verslagen.
De opdracht was helder: schade beperken.

En dat deed Kees.

Geen twijfel. Geen drama. Geen vijfsetter.
Gewoon overtuigend in drie sets. Punt. Uitroepteken.

Eindconclusie

Geen monsterscore. Geen historische stunt.
Maar wél strijd, karakter, vijfsetters, matchpoints en een dubbel die het vuur weer deed oplaaien.

PJS 1 liet zien dat ze niet naar Elshout waren gereden voor een avondje toerisme.

De volgende tegenstander is gewaarschuwd.

Wordt vervolgd…

TEAM SNACK INDEX — GEHAKTBALLEN EDITIE (ELSHOUT)

Locatie: ’t Rad
Snacktype: Gehaktbal
Kwaliteit: Bovengemiddeld. Sappig. Serieuze structuur. Geen kantine-compromis.

Schaal:

0 = afwezig
5 = gecontroleerd
10 = dominante aanwezigheid

Kees:

█████░░░░░ 5 / 10

• Solide uitvoering
• Geen kruimel gemorst
• Strategisch één bal — efficiënt maar beheerst
• Snackdiscipline op niveau

Johan:

█████░░░░░ 5 / 10

• Perfect getimed na fysieke arbeid
• Herstelbal van de avond
• Geen overconsumptie, geen terughoudendheid

Frank:

█████░░░░░ 5 / 10

• Focus bleef op tafeltennis
• Bal professioneel afgewerkt
• Geen matchpoints gemist bij de snack

Team Snack Index Totaal:

15 / 40

Lager dan bitterbalavond
Maar kwalitatief hoogwaardiger per eenheid

Snack-gerelateerde conclusie:

Geen uitspatting.
Geen overrompeling.
Geen dominantie van één individu.

Dit was geen bitterballenoffensief.
Dit was een gecontroleerde gehaktbal-operatie.

Drie man.
Drie ballen.
100% conversie.

Efficiëntie waar menig derdeklasser jaloers op zou zijn.

Wordt ongetwijfeld vervolgd